 | Kommunity FK - The Vision And The Voice Cleopatra Records 1994 |
W 1983 roku na świat przyszło pierwsze dziecko Kalifornijskiej formacji Kommunity Fuck (w późniejszych czasach - Kommunity FK). Album The Vision And The Voice został wydany po raz pierwszy na CD w 1994 roku przez wytwórnię Cleopatra Records. Lider, a zarazem założyciel projektu - Patrick Mata dyrygował całą pracą, co raczej przyniosło formacji same plusy.
Już od pierwszych sekund album dostarcza dawkę uderzeniową deathrocka wysokich lotów. Wokaliza Maty wręcz słodzi brzmienie, ale w połączeniu z pozostałą częścią ściany dźwięków pikanteria pozostaje niezachwiana. Całość przywołuje na myśl zespoły pokroju Voodoo Church, niekiedy Specimen. Mimo swojej surowości album brzmi bardziej niż dosadnie. Pierwsze utwory: "Unknown To You", oraz "We Will Not Fall" napawają ciężkim klimatem. Swego rodzaju brzmieniową kontrą może być "Anti-Pop", oraz "To Blame", które zdają się delikatnie podszarpywać struny optymizmu. Prostota kompozycji w "The Vision And The Voice" jest bezkompromisowo najmocniejszą stroną albumu, ukazując precyzyjnie schematy gatunku. Kolejnym utworem wartym przywołania jest "Incompatible Disposition", który z perspektywy instrumentalnej może być porównany do kultowego "Bela Lugosi's Dead". Nastrojowo wróży to apokalipsę, od której jednak ciężko się oderwać. Dalej przez jakiś czas nie ma rewelacji. Perełką i zarazem pointą wydawnictwa jest ostatni utwór - "Fuck The Kommunity", w którym dominuje punkowa energia w stylu Alien Sex Fiend z płyty "The Legendary Batcave Tapes". Album sam w sobie może nie należy do doskonałych, jednak warto zwrócić na niego uwagę i poświęcić te kilkadziesiąt minut by się weń zagłębić.
Już od pierwszych sekund album dostarcza dawkę uderzeniową deathrocka wysokich lotów. Wokaliza Maty wręcz słodzi brzmienie, ale w połączeniu z pozostałą częścią ściany dźwięków pikanteria pozostaje niezachwiana. Całość przywołuje na myśl zespoły pokroju Voodoo Church, niekiedy Specimen. Mimo swojej surowości album brzmi bardziej niż dosadnie. Pierwsze utwory: "Unknown To You", oraz "We Will Not Fall" napawają ciężkim klimatem. Swego rodzaju brzmieniową kontrą może być "Anti-Pop", oraz "To Blame", które zdają się delikatnie podszarpywać struny optymizmu. Prostota kompozycji w "The Vision And The Voice" jest bezkompromisowo najmocniejszą stroną albumu, ukazując precyzyjnie schematy gatunku. Kolejnym utworem wartym przywołania jest "Incompatible Disposition", który z perspektywy instrumentalnej może być porównany do kultowego "Bela Lugosi's Dead". Nastrojowo wróży to apokalipsę, od której jednak ciężko się oderwać. Dalej przez jakiś czas nie ma rewelacji. Perełką i zarazem pointą wydawnictwa jest ostatni utwór - "Fuck The Kommunity", w którym dominuje punkowa energia w stylu Alien Sex Fiend z płyty "The Legendary Batcave Tapes". Album sam w sobie może nie należy do doskonałych, jednak warto zwrócić na niego uwagę i poświęcić te kilkadziesiąt minut by się weń zagłębić.
